Jako dwudziestolatek został mistrzem świata na boiskach Korei i Japonii, choć wtedy był jeszcze rezerwowym. W 2003 roku trafił do Milanu za 9 mln dolarów, dziś wart jest znacznie więcej. W obecnym sezonie jest chyba najważniejszym zawodnikiem Milanu. Aklimatyzacja przebiegła błyskawicznie. Wszyscy byli zachwyceni formą i umiejętnościami młodego Brazylijczyka z wyjątkiem Portugalczyka Rui Costy, który natychmiast przegrał rywalizację o miejsce w podstawowym składzie. Nic dziwnego, że po zaledwie kilku miesiącach pobytu Brazylijczyka na San Siro Berlusconi stwierdził, że „Kaka to wielki gracz, choć jeszcze za wcześnie, by stwierdzić, czy najlepszy, jaki grał w mojej erze”(!). Warto pamiętać, że za czasów Berlusconiego w Milanie grali m. in. Gullit, van Basten i Szewczenko.
Jednak słowa Berlusconiego można przyjąć ze zrozumieniem. Brazylijczyk jest konstruktorem większości akcji ofensywnych. Ma niebywałą smykałkę do gry kombinacyjnej, ale kiedy trzeba, potrafi zdobyć się na kilkudziesięciometrowy rajd zakończony potężnym strzałem. Umiejętność zdobywania goli z dystansu to jedna z licznych zalet Kaki. Co charakterystyczne, przy błyskotliwej technice nie jest typowym Latynosem, myśli po europejsku. Dla Kaki zagranie choćby najbardziej błyskotliwe musi mieć cel.
Stał się w Milanie tak niezbędny, że klub najchętniej nie puszczałby go na zgrupowania reprezentacji Brazylii, opory czynił choćby w styczniu 2003, nie chcąc zezwolić na wyjazd na kwalifikacje olimpijskie. W lutym odebrał włoski paszport i będzie mógł występować w Milanie jako gracz z Unii Europejskiej, zwalniając miejsce dla zawodnika spoza UE. Kontrakt ma podpisany do 2011 roku.

pilkawgrze 27/09/2007 20:52:16 [Powrót] Komentuj